11.9.10

Μνήμες

(Μαστιχόδεντρο στον Εμπορειό, Χίος)

Τα κύτταρα του εγκεφάλου με τα οποία αντιλαμβανόμαστε
την όσφρηση είναι πολύ κοντά σε αυτά 
που αποθηκεύουν τις μνήμες μας.
Γι' αυτό και μια μυρωδιά μας ξυπνάει ευκολότερα αναμνήσεις
από μια εικόνα ή έναν ήχο.

Πάντα ζήλευα αυτούς που φέρνουν στο νου τους το Καλοκαίρι
(ακόμα και μέσα στο καταχείμωνο)
όταν φτάσει στη μύτη τους άρωμα από γιασεμί ή από αγιόκλημα.
 Οι δικές μου τέτοιες μνήμες, ξυπνάνε 
με τη μυρωδιά είτε από λάδι καρύδας 
είτε από φιδάκι για τα κουνούπια.
Τόσο πεζά και "χημικά" αρώματα.

Ευτυχώς τα τελευταία χρόνια έχει προστεθεί 
και η μυρωδιά της μαστίχας από τη μυροβόλο Χίο.
Ακόμα και ο αέρας στο νότιο μέρος τους νησιού, μυρίζει "μαστίχι".

Λέγεται πως οι σχίνοι "δάκρυσαν" όταν είδαν τα βασανιστήρια  
 του Αγίου Ισιδώρου για να απαρνηθεί την πίστη του...


7.9.10

Μια υπέροχη νύχτα...

(Ελευθερία Αρβανιτάκη και Τάνια Τσανακλίδου στο Λυκαβηττό)

"Του ονείρου η αύρα τις ένωσε"  (ήταν ο τίτλος
που είχαν διαλέξει για την Καλοκαιρινή περιοδεία τους)
και κατάφεραν να μας συγκινήσουν 
αλλά και να μας ξεσηκώσουν πολλές φορές. 

Η αέρινη Ελευθερία (απ' όταν ζεστάθηκε και μετά)
και η συγκινητική Τάνια (από την πρώτη νότα που τραγούδησε)
έδωσαν σε όσους ανηφόρισαν χτες βράδυ στο Λυκαββητό
μια συναυλία που θα τη θυμούνται για καιρό.

Ευχαριστούμε.


2.9.10

Γύρισα

(Μια χούφτα Αιγαίο, Χίος)

Με γεμάτες μπαταρίες,
λίγο μαυρισμένος, πολύ ξεκούραστος
και με το μυαλό σε οτιδήποτε άλλο εκτός από τη δουλεία
επέστρεψα...

Με τη μνήμη της μηχανής μου γεμάτη φωτογραφίες
και τη δική μου μνήμη γεμάτη εικόνες.
Μ' ένα μικρό μπλοκάκι μισογεμάτο με σκέψεις...
εδώ θα είμαστε να τα λέμε.

Καλώς σας βρήκα!


6.8.10

Καλές διακοπές

(Τα πανέμορφα "Μαύρα Βόλια", Χίος)

Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους σας 
για την παρέα.

Μέχρι να τα ξαναπούμε, 
εύχομαι στον καθένα χωριστά τόσα χαμόγελα, 
όσα είναι τα βότσαλα της παραλίας στη Χίο.

Εις το επανιδείν.


4.8.10

Έχω έναν καφενέ

(Καφενείο στα Ανώγεια, Κρήτη)

Έχω έναν καφενέ
στου λιμανιού την άκρη.
Τον έχτισε το δάκρυ
αυτών που μένουνε
και περιμένουνε.

Έχω έναν καφενέ
που ακούει όλο τα ίδια,
για μπάρκα και ταξίδια
αυτών που μένουνε
και περιμένουνε.

Έχω έναν καφενέ
ένα παλιό ρημάδι.
Αχ να ‘τανε καράβι
γι αυτούς που μένουνε
και περιμένουνε.

Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος


3.8.10

Να σου πω τη μοίρα σου;

(Η όχθη του Άρνου στη Φλωρεντία, Ιταλία)

Ποσό σημαντικό ρόλο παίζει ο παράγοντας "τύχη"
στην αγάπη και κατά πόσο προκαλούμε οι ίδιοι την τύχη μας;

Ένας άνθρωπος που είναι η ζωή μας ολόκληρη
και χαζεύουμε μαζί του ηλιοβασιλέματα 
σχεδιάζοντας το μέλλον, 
θα μπορούσε να είναι ένας άγνωστος 
που τυχαία θα βλέπαμε κάποια στιγμή στο δρόμο 
αν είχαν έρθει λίγο διαφορετικά τα πράγματα.

Στις περισσότερες των περιπτώσεων,
για να είναι μαζί δυο άνθρωποι, έχουν συμβεί 
πάρα πολλές (φαινομενικά) ασήμαντες συμπτώσεις.
Οι οποίες συμπτώσεις όμως 
δημιουργούν τελικά κάτι τόσο σημαντικό,
ώστε πολλοί τις βαφτίζουμε "μοίρα".
  
Κι ευχαριστούμε αυτή την καλή μας μοίρα
που έφερε στο δρόμο μας μια τόσο μεγάλη αγάπη.

Υ.Γ. Αυτά βέβαια για όσο διάστημα διαρκεί η αγάπη.
Μετά διαφοροποιούνται ελαφρώς τα πράγματα 
και στολίζουμε τη "μοίρα" μας με
άλλα επίθετα.


2.8.10

Ένας μοναχός, "πατέρας" της κλασικής γενετικής.

(Άγαλμα στο κέντρο της Βιέννης, Αυστρία)

Ο Αυστριακός μοναχός Μέντελ, συχνά αναρωτιόταν 
για τον τρόπο που τα φυτά αποκτούσαν 
μη τυπικά χαρακτηριστικά. 
Κατά τη διάρκεια μιας βόλτας του στον κήπο του μοναστηριού, 
εντόπισε μια μη τυπική ποικιλία του φυτού ornamental. 
Το μεταφύτευσε  δίπλα σε μια τυπική ποικιλία του φυτού 
και επιδίωξε να παρατηρήσει αν στην επόμενη γενιά 
θα υπήρχε κάποια αλλαγή των χαρακτηριστικών της. 

Διαπίστωσε ότι τα φυτά-απόγονοι διατηρούσαν 
τα βασικά χαρακτηριστικά των προγόνων τους, 
με άλλα λόγια δεν επηρεάζονταν από το περιβάλλον. 
Αυτό το απλό 'πείραμα' αποτέλεσε γενεσιουργό 
αιτία για την ιδέα της κληρονομικότητας.

Οι σημειώσεις του Μέντελ στο περιθώριο των
(πολύ πρόσφατων τότε) έργων του Κάρολου Δαρβίνου 
επιβεβαιώνουν την υπόθεση ότι παρακολουθούσε 
από κοντά τις εξελίξεις στον τομέα της βοτανικής, 
αγοράζοντας και μελετώντας πρόσφατα εκδοθέντα βιβλία. 

Οι νόμοι του Μέντελ αποτελούν την πρώτη 
εμπεριστατωμένη διαπραγμάτευση 
του ζητήματος της κληρονομικότητας  
και ταυτόχρονα τον πυρήνα ιδεών της κλασικής γενετικής.

Άπο τη wikipedia