4.3.11

Δε θέλω να ξέρω

(Πανσέληνος στο Λονδίνο, Αγγλία)

Κάπου είχα διαβάσει παλιότερα, πως αν μια φορά τη μέρα σκεφτόμαστε το θάνατό μας, θα γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι.

Θεωρητικά, στην ιδέα και μόνο ότι αύριο μπορεί να πεθάνω, θα σκεφτώ πόσο χαζά και μικρά είναι τα όποια αρνητικά συναισθήματα μου που δε μ' αφήνουν να χαρώ αυτό που έχω και θα προσπαθήσω να τα αποβάλω.

Στη σιγουριά όμως; Πως θα αντιδρούσα αν ήξερα με κάποιο τρόπο ότι αύριο θα πεθάνω;

Δεν ξέρω αν θα άρχιζα τα τηλέφωνα σε όλους εκείνους που θέλω να ζητήσω μια συγγνώμη, να πω σε κάποιους ένα ευχαριστώ ή απλώς ένα αντίο. Αν και, μεταξύ μας, δε με έχω για τόσο ψύχραιμο.

Ίσως να έβγαινα να διασκεδάσω όπως ποτέ πριν στη ζωή μου, ίσως όμως και να κλεινόμουν στο σπίτι κοιτάζοντας το ρολόι. Μπορεί και να άκουγα τον αγαπημένο μου δίσκο αναλογιζόμενος τη ζωή μου. Ένα τελευταίο ταξίδι στα παλιά, για να φύγω έχοντας στο μυαλό μου όσα έκανα και όχι όσα δεν πρόλαβα να κάνω.

27.2.11

Αγάπη μέσα στην καρδιά


(Ηλιοβασίλεμα στα Χανιά, Κρήτη)

Ένα δειλινό, μες στ' ακροθαλάσσι,
σαν το ναυαγό ήρθα κι εγώ,
ήρθα κι εγώ...
Μου 'δωσες νερό σ' ασημένιο τάσι,
για να δροσιστώ, σ' ευχαριστώ,
σ' ευχαριστώ...

Αγάπη μέσα στην καρδιά
φουρτουνιασμένη λαγκαδιά
κάποια βραδιά πλημμύρισες,
και μας ξεκλήρισες.

Πάψε να ζητάς όλη την αλήθεια,
τι είναι ο έρωτας μη με ρωτάς,
μη με ρωτάς....
Ψάχνε να τη βρεις μες στα παραμύθια,
τώρα δεν μπορείς, είναι νωρίς,
είναι νωρίς...

Αγάπη μέσα στην καρδιά
φουρτουνιασμένη λαγκαδιά
κάποια βραδιά πλημμύρισες,
και μας ξεκλήρισες.


Στίχοι: Νίκος Γκάτσος

21.2.11

Κρεμάλες

(Κάιρο, Τύνιδα, Μιλάνο)

Τι έχει τρεις συλλαβές, τελειώνει σε "λο" 
και χαρακτηρίζει την κατάσταση χωρών πέριξ της Μεσογείου;

Στην περίπτωση της Ιταλίας, οι πρώτες συλλαβές 
είναι "μπουρδέ-". Στην περίπτωση χθες της Τυνησίας, 
σήμερα της Αιγύπτου και αύριο, πιθανώς, της Αλγερίας. 
οι πρώτες συλλαβές είναι "μπάχα-".

Του Δημήτρη Μητρόπουλου
από τις "Αγιογραφίες" στα "Νεα".  

17.2.11

Οι πόρτες

(Πόρτα στο Navigli του Μιλάνου, Ιταλία)


Υπάρχει ένα τεστ που μου είχε κάνει κάποια στιγμή παλαιότερα 
ένας φίλος ο οποίος είχε τελειώσει το ΦΠΨ Ιωαννίνων:

Στέκεσαι μπροστά σε μια Άσπρη πόρτα. Τι κάνεις;
Μετά στέκεσαι μπροστά σε μια Κίτρινη πόρτα. Τι κάνεις;
Το ίδιο για μια Κόκκινη, μια Πράσινη και μια Μαύρη πόρτα. 

Στην κάθε μια από αυτές τις 5 πόρτες μπορείς να κάνεις 
Ο,ΤΙ μπορείς να φανταστείς, ακόμα και να την αγνοήσεις.
 Στην περίπτωση όμως που αποφασίσεις να την ανοίξεις, 
πρέπει λίγο να σκεφτείς τι κρύβει από πίσω (αν κρύβει κάτι) 
γιατί έχει σημασία.

Δεν υπάρχουν, φυσικά, σωστές ή λάθος απαντήσεις. 
Η μόνη απάντηση έχει να κάνει με το τι συμβολίζει η κάθε πόρτα. 
Οποιαδήποτε άλλη ερμηνεία μπορεί, σχετικά εύκολα,
 να γίνει από τον καθένα που παίρνει μέρος.

Τους συμβολισμούς και τις δικές μου απαντήσεις 
θα τα δείτε στο πρώτο σχόλιο.

14.2.11

Του Αγίου Βαλεντίνου

(Η βιτρίνα του Ladurée στο Παρίσι σε γιορτινό κλίμα, Γαλλία)

Γέμισαν πάλι οι βιτρίνες καρδούλες και κόκκινα τριαντάφυλλα. 
Η αγαπησιάρικη διάθεση, εδώ και λίγες μέρες, είναι σχεδόν επιβεβλημένη 
και τόσο ψεύτικη που τελικά έχει καταλήξει γραφική.

 Γραφικότητα όμως και από τους πολέμιους της "γιορτής  των ερωτευμένων". 
Anti-Valentine's parties, δεκάδες σατυρικά άρθρα σε περιοδικά, 
ενώ  αμέτρητος τηλεοπτικός και ραδιοφωνικός χρόνος σπαταλιέται 
για να μας θυμίσει πόσο ανούσια είναι αυτή η γιορτή.

Δεν μπορώ να κατηγορήσω τον ανθοπώλη και τον εστιάτορα 
που εκμεταλλεύονται (απροκάλυπτα) τους πελάτες τους 
φουσκώνοντας τις τιμές λόγω της "γιορτής", 
χωρίς να κατηγορήσω εξίσου τον τύπο στο bar, 
που διοργανώνει "μισώ τον Αγ. Βαλεντίνο"-βραδιά,
 εκμεταλλευόμενος τους "εναλλακτικούς" 
που θέλουν να γιορτάσουν το ότι δε γιορτάζουν!

Χρόνια μας πολλά!!!


9.2.11

Ευτυχία

(Μια βάρκα στη Ν. Αρτάκη, Εύβοια)

Μια βάρκα που τη λένε "Ευτυχία" παραδομένη
σε μια παλίρροια χωρίς τέλος.
Περιμένει καρτερικά να γυρίσουν τα νερά του Ευρίπου
και να βρεθεί ξανά στη θάλασσα.

2.10.10

Οι δικές μου αγάπες...

(Γλυπτό από σίδερο και σύρμα στο "Χρυσό Αυγό", Σίφνος)

Τον τελευταίο καιρό παίζεται ένα όμορφο παιχνίδι 
στην μπλογκόσφαιρα: "10 πράγματα που αγαπάει ο καθένας".
Η δική μου πρόσκληση ήρθε από τη φίλη 
(ως τέτοια θέλω να την υπολογίζω αν μου επιτρέπεται)

Ξεκινώ λοιπόν με εκείνα που έγραψα ως σχόλιο
στο δικό της όμορφο blog.

1. Αγαπώ τα ζώα. Πολύ.

2. Αγαπώ το φαγητό που έχει φτιαχτεί με αγάπη.

3. Αγαπώ το βλέμμα των ανθρώπων που αγαπώ,
όταν τους κάνω κάποια έκπληξη ή κάποιο δώρο.

4. Αγαπώ τα ταξίδια. Αν γινόταν θα ήθελα μονίμως
να είμαι με μια βαλίτσα στο χέρι και να φεύγω.

5. Αγαπώ εκείνες τις ώρες (λεπτά ίσως)
που ξεκλέβω κάποια απογεύματα
και ακούω μουσική που είχα ξεχάσει για καιρό
ή να χαζεύω φωτογραφίες.

6. Αγαπώ τη θάλασσα. Να τη βλέπω, να τη μυρίζω, να την ακούω
να κολυμπάω. Σε κάποια προηγούμενη ζωή
 ήμουν σίγουρα ψάρι, φύκι κάτι τέτοιο.

7. Αγαπώ τους φίλους μου. Νοιώθω περίεργα μ' αυτή τη φράση.
Αισθάνομαι τους φίλους μου κομμάτι από μένα. Είναι σα να λέω ότι
αγαπώ εμένα και μου φαίνεται κάπως...

8. Αγαπώ την έκπληξη του να με συγκινήσει
μια ταινία, ένα τραγούδι, ένα βιβλίο
που δεν τους έχω δώσει σημασία ποτέ πριν.

9. Αγαπώ την Αθήνα. Μ' αρέσει να περπατάω στην πόλη,
να χάνομαι στα άδεια στενά της αλλά και ανάμεσα στο κόσμο της.

10. Αγαπώ εσένα. Πολύ. (Ξέρεις εσύ!)

Τη δική μου πρόσκληση
(αν φυσικά έχει τη διάθεση να μοιραστεί
μαζί μας 10 πράγματα που αγαπάει)
τη βλέπω να πηγαίνει προς το Scorpion49.

Καλό μήνα να έχουμε.