4.2.13
Της γειτονιάς
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!
Κοινοποίηση στο X
Μοιραστείτε το στο Facebook
2.2.13
+2
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!
Κοινοποίηση στο X
Μοιραστείτε το στο Facebook
16.7.11
Ώρα για βουτιές
(Τα βράχια της Αγ. Μαρίνας στην Αίγινα)
Αχ αγάπη μου αγάπη,
διαμαντάκι μες στη στάχτη
και νησάκι που 'χει φάρο,
ένα μεθυσμένο γλάρο.
διαμαντάκι μες στη στάχτη
και νησάκι που 'χει φάρο,
ένα μεθυσμένο γλάρο.
γράφει ο Απόστολος Μπουλασίκης για την Ικαρία.
Σε λίγες μέρες θα είμαι πίσω με μια μηχανή γεμάτη φωτογραφίες
από το νησάκι.
Να ευχηθώ, να σας βρω επιστρέφοντας,
όλους υγιείς και χαρούμενους.
όλους υγιείς και χαρούμενους.
Τα λέμε σε λίγες μέρες.
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!
Κοινοποίηση στο X
Μοιραστείτε το στο Facebook
7.7.11
Σοκολατολαγνεία
(Εργοστάσιο Παυλίδη, Αθήνα)
Το Καλοκαίρι το λατρεύω. Αν γινόταν θα ταξίδευα ανά εξάμηνο από το βόρειο στο νότιο ημισφαίριο (και το ανάποδο) μόνο για να το ακολουθώ. Και δεν είναι κατάλοιπο της παιδικής ηλικίας όλο αυτό με τις ατέλειωτες διακοπές, τα κλειστά σχολεία και την ξεγνοιασιά. Έχει να κάνει με το γεγονός ότι είναι μεγάλη η μέρα και νοιώθω ότι μπορώ να κάνω περισσότερα πράγματα αλλά και με το ότι δεν έχει κρύο. Ένα jean, ένα μπλουζάκι, ένα μπουκάλι παγωμένο νερό στο κεφάλι και όλα καλά. Ούτε μπουφάν, ούτε κουβέρτες, συνάχι, πονόλαιμοι, τιποτα...
ΟΜΩΣ ο Χειμώνας έχει σοκολάτες.
Και για να προλάβω όσους σκεφτούν ότι και το Καλοκαίρι μπορείς να τις έχεις στο ψυγείο, δεν είναι καθόλου το ίδιο. Η πολύ χαμηλή θερμοκρασία αλλοιώνει τη γεύση κι αν τις αφήσεις λίγο να "συνέλθουν" λυώνουν σε χρόνο ρεκόρ.
Υ.Γ. Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη το Χειμώνα στο εργοστάσιο του Παυλίδη όπου και γιόρτασαν τα 150 χρόνια της σοκολάτας υγείας! Παράδεισος, ό,τι και να πω είναι λίγο.
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!
Κοινοποίηση στο X
Μοιραστείτε το στο Facebook
30.6.11
Ομορφιά
(Μονή Πρέβελη στο Ν. Ρεθύμνης, Κρήτη)
Την ομορφιά που κλείνω μέσα μου
κανείς ποτέ δε θα τη νοιώσει.
Κι αν την πληγώσει θα`ναι ανίδεος
κι ούτε γι`αυτό θα μετανιώσει.
κανείς ποτέ δε θα τη νοιώσει.
Κι αν την πληγώσει θα`ναι ανίδεος
κι ούτε γι`αυτό θα μετανιώσει.
Απόσπασμα από το ποίημα "Σεμνότης"
της Μαρίας Πολυδούρη
Υ.Γ. Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη το 2005.
Δυστυχώς το φοινικόδασος πλέον είναι καμένο.
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!
Κοινοποίηση στο X
Μοιραστείτε το στο Facebook
27.5.11
Παιδικά παιχνίδια
(Παιδική χαρά στα Σελιανίτικα Αιγίου, Νομός Αχαΐας )
Πέρασ' ο καιρός.
Παιχνίδι αλλιώτικο που χάθηκε στο φως
τα μεσημέρια μίλα μου.
Μ' όλες τις φωνές
ποτέ δεν έμαθα τι σ' έκανε να κλαις
βγαίνει η βαρκούλα.
Βγαίνει η βαρκούλα
βγαίνει η βαρκούλα του ψαρά.
Ήλιος και βροχή
χιλιάδες όνειρα παντρεύονται οι φτωχοί
κι εγώ σε χάνω μίλα μου
Kι άκου τι θα πω
ψηλά τα χέρια γιατί τόσο σ' αγαπώ
και μένω αταξίδευτος...
Και τότε ρίξαμε τον κλήρο
να δούμε ποιος, ποιος, ποιος
θα φαγωθεί
να δούμε ποιος, ποιος, ποιος
θα τα φυλάει.
Νταμ, νταμ
φιλίμι κοντάμ νταμ νταμ
καραγάς ξεπετώ
δίπλα στον ποταμό εγώ θα βγω
Περνά περνά η μέλισσα
με τα μελισσόπουλα.
Δεν περνάς κυρά Μαρία.
Δεν περνάς...
Δεν με πονάς...
Τι με κοιτάζεις μ' αυτά τα μάτια
αυτό που ζήσαμε σκοτάδι και μας πνίγει
Εσύ μια κούκλα στα σκαλοπάτια
κι εγώ τρενάκι που δεν πρόκειται να φύγει.
Πέρασ' ο καιρός
παιχνίδι αλλιώτικο που χάθηκε στο φως
τα μεσημέρια μίλα μου
Mου 'λειψες πολύ
και στρατιωτάκι μολυβένιο, με στολή
σε περιμένω...
Τίποτα...!
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!
Κοινοποίηση στο X
Μοιραστείτε το στο Facebook
5.5.11
Ποια Άνοιξη;
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!
Κοινοποίηση στο X
Μοιραστείτε το στο Facebook
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)






